ساکنان کوی دانشگاه تهران از وضعیت خوابگاه میگویند
ساکنان کوی دانشگاه تهران از وضعیت خوابگاه میگویند
جایی برای سنواتیها نیست
شهر شلوغ دانشگاه تهرانیها این روزها دوران آرامتری را میگذراند. خوابگاه معروفی که قدیمیترین دانشجوهای دانشگاه تهران با آن خاطره دارند، بعد از سال 88 کمکم خلوت شد و مسئولان دانشگاه تهران با اسکان دادن دانشجویان کارشناسی در خوابگاههای دیگر، کوی دانشگاه تهران را به دانشجویان مقاطع بالاتر اختصاص دادند. با کم کردن جمعیت ساکن کوی، سر و صداهای این خوابگاه پرخاطره و پرحادثه هم فروکش کرده و خوابگاههای سطح شهر جور این مجتمع قدیمی را برای اسکان دانشجوهای جدید میکشند. اما انگار کوی هیچ وقت قرار نیست از غرغر دانشجوها و دستهگلهایی که مسئولانش آب میدهند خلاص شود! این بار هم صدای دانشجویان سنواتی در آمده و میگویند از ورود آنها به خوابگاه ممانعت شده. در حالی که سنواتیها یعنی آنهایی که سالهای تحصیلشان از حد معین میگذرد اما درسشان تمام نمیشود، دیگر جایی در خوابگاه ندارند اما اطلاعرسانی نصفه و نیمه کوی دانشگاه باعث شده این دانشجویان بعضی شبها سر درگم بمانند و راهی به خوابگاه پیدا نکنند.
سکونت با شرایط ترکمنچای
یکی از ساکنان کوی که از برخورد مسئولان خوابگاه دل خوشی ندارد میگوید: «یادش به خیر چند سال قبل دانشجوها برای کوچکترین نیازهاشون هم اعتراض میکردن اما الان با دانشجوهای ارشد ترم 5 طوری برخورد میشود انگار مجرم است. پول خوابگاه را حدودا 2برابر از آنها میگیرند، بدترین ساختمانهای کوی را به آنها میدهند و در اتاقهایی که حداکثر 3 نفر ظرفیت دارد 5 نفر را ساکن میکنند. 22شهریور مشخص شد به اکثریت قریب به اتفاق دانشجوهای ترم 5 اجازه سکونت در خوابگاه ندادهاند و هیچ کدام اجازه ورود به کوی ندارند. آدمهای جدید در اتاقهایشان مستقر شدند در حالی که هنوز وسایل آنها در اتاق هست. منتظرند تا شاید در روزهای بعدی با همان شرایط «ترکمنچای» به آنها خوابگاه بدهند! جالب اینجاست که مسئولان خوابگاه میگویند حق با شماست، سیستم اشتباه است، اما قانون است!»
بالاخره خوابگاه داریم یا نداریم؟
مهدی دانشجوی سابق دانشگاه تهران که میگوید به خاطر 24 ساعت تاخیر در گرفتن مجوز دفاع به علت کوتاهی استادش در امضای نامهها 6 ترمه شده بود، درباره وضعیت سنواتیها در خوابگاه میگوید: «اطلاعرسانی خوابگاه و رفتار مسئولانش در مورد سنواتیها خیلی بد بود. در حدی که اواخر از کوی که برایم پر از خاطره بود متنفر شدم. ماجرا این بود که سال گذشته بدون هیچ اطلاع قبلی، تعطیلی تیرماه زودتر از موعد اتفاقا افتاد و تقریبا کمتر از یک ماه به پایان ترم اطلاع دادند به سنواتیها خوابگاه تعلق نمیگیرد. بعد قرار بر این شد که بعد از تعمیرات کوی به ما خوابگاه بدهند. اما خوابگاه 18 مرداد باز شد و خیلیها از جمله من از پایاننامه عقب افتادیم. پیش میآمد که مجبور میشدم شب از شهرم راه بیفتم، تا عصر در دانشگاه کارم در آزمایشگاه تمام میشد و شب بر میگشتم. این اتفاق در هفته 2-3 باز تکرار میشد. خلاصه بعد از 18 مرداد تقریبا یک ماه کوی بودیم و دوباره اطلاع دادند که به سنواتیها خوابگاه تعلق نمیگیرد! باز هم همان وضعیت بلاتکلیفی. حالا دلم برای ورودیهای بعد از خودم میسوزد، چون شرایط را خیلی سخت کردهاند.»
لطفا سنواتی نشوید
یکی دیگر از دانشجوهای ارشد بعد از تعریف کردن اوضاع و احوالش موقع سنواتی شدن میگوید: «اگر سنواتی شده باشی تا زمان روشن شدن تکلیف این که بالاخره اتاق داری یا نداری همه چیز به مرام صاحبان جدید اتاق قبلی بستگی دارد. اگر دلشان برای بیخوابگاهی تو بسوزد و بگذارند چند هفته آنجا بمانی که هیچ اما اگر همان اول بگویند تا فردا باید این اتاق را تخلیه کنی دیگر کوی هیچ مسئولیتی نمیپذیرد و دیگر احترامی هم در کار نیست! اگر ارشد را 4 ترمه تمام کردی که کردی. اگر نه باید انتظار هر چیزی را در ترم پنجم داشته باشی.»
دانشجویان میگویند کوی دانشگاه تهران وضعیت مشخصی برای دانشجویان سنواتی ندارد و آنها هر بار باید منتظر تصمیماتی ناگهانی باشند و در مقابل حق هیچ گونه اعتراضی ندارند.
اعتراض دانشجویان علوم پزشکی شیراز به فضای امنیتی خوابگاه
به دوربین لبخند بزنید!
خوبگاه دانشجویان علوم پزشکی شیراز در روزهای شروع سال تحصیلی جدید درگیر حاشیههای بعضی دم و دستگاههای نوظهور شده! دانشجویان میگویند فضای این خوابگاه ظرف دو سه ماه گذشته به شدت امنیتی شده و دوربینها همه جا هستند. این طور که آنها میگویند، قبل از انتخابات ریاست جمهوری نصب دوربینها شروع شد و از نگهبانی تا محوطه و مکانهایی مشرف به پنجره اتاقهایش دانشجویان پر از دوربین شد. یکی از دانشجویان در این باره در وبلاگش نوشته بود: «با نزدیک شدن به انتخابات ریاست جمهوری، فضای دانشگاه علوم پزشکی شیراز بیش از پیش رنگ امنیتی به خود گرفته است. دانشجویان خوابگاه دانشجویی دستغیب، این هفته شاهد نصب دوربینهای مدار بسته مشرف بر خوابگاه خود بودند.» او دلیل نصب دوربینهای مشرف به پنجرهها را کنترل دانشجویان در صورت اعتراض آنها تحلیل کرده بود. اما حالا فضای امنیتی یک بار دیگر با راهاندازی انگشتنگاری برای ورود و خروج به چشم دانشجویان آمده تا اینکه شورای صنفی دانشجویان خوابگاه شهید دستغیب هفته قبل خطاب به دکتر ایمانیه ریاست دانشگاه علوم پزشکی شیراز در نامهای از قول بیش از 400 دانشجوی این خوابگاه نوشت: «به استحضار میرساند با توجه به وظیفه شورای صنفی که رابط دانشجویان و دانشگاه میباشد و ادای به حق این دین از سوی شورا و نظر به اینکه روزی در پیشگاه حق پاسخگو باشیم، با رساندن درخواست دانشجویان به شما سعی در انجام به حق این دین داریم. در روزهای اخیر تلاشهایی برای نصب دستگاه اثر انگشتنگاری و نصب دوربین در محوطه خوابگاه صورت گرفته است که چندان از لحاظ شرعی و اخلاقی صحیح نمیباشد. در آیه 12 سوره حجرات آمده است که ( یا ایها الذین امنو اجتنبو کثیرا من الظن...) که این برای آیه امنیت و حفط آبروی مردم، سو ظن، تجسس و غیبت را حرام کرده است. بنابرین دانشجویان از شما تقاضا دارند بر اساس معیار حق با این موضوع برخورد فرمایید. ذکر این نکته ضروری است که دانشگاه این حق را داراست که بر امور مربوط به خوابگاه و دانشجویان ساکن در آن قضاوت عادلانه داشته باشد و این جزو حقوق مسوولین است، اما تحقق آن از مسیرهای قانونمندی محقق خواهد شد و شورای صنفی در تحقق این امر از راه های اصولی، آماده همکاری است.» مسئولان دانشگاه هنوز واکنش خاصی به درخواست دانشجویان نشان ندادهاند.
این مطلب در شماره 537 هفتهنامه چلچراغ منتشر شده است.